Angelika Cygal dorastała w rolniczej rodzinie, we wsi na południu Polski. Miejsce, z którego się wywodzi, do dziś kształtuje jej język wizualny, sposób opowiadania historii oraz tematy, które stawia w centrum swoich prac. Obecnie jest studentką V roku reżyserii w Szkole Filmowej w Łodzi. Jej najnowszy krótkometrażowy film „Zza szyby poglądam jak umiera sarna, młoda” zostanie zaprezentowany w przyszłym roku na Międzynarodowym Festiwalu Filmów Krótkometrażowych w Clermont-Ferrand.

Fotografia stanowi dla autorki istotne źródło inspiracji w pracy nad filmami — często to właśnie od obrazu fotograficznego rozpoczyna proces kreowania historii. Jej fotografie sytuują się na pograniczu dokumentu i kreacji; do zastanych sytuacji często dopisuje wyobrażoną przez siebie opowieść wizualną. W centrum swoich fotografii stawia rodzinę pracującą na roli oraz naturę, a podczas pobytu w Łodzi fotografuje swoich przyjaciół.

„Wieś od zawsze była dla mnie mroczna i napełniona metafizyką. Być może to przez dialog, jaki natura podejmuje z człowiekiem w miejscu, w którym po zmroku widać już tylko czarną przestrzeń. Robiąc zdjęcia — nawet te w Łodzi — nieustannie nakładam ten mroczny filtr na wszystko, co widzę. Czuję, że przestrzeń, w której mam korzenie, bardzo mnie zdefiniowała.” — mówi autorka.

@

 

Zdjęcie przedstawia czarno-białe, ziarniste ujęcie twarzy młodej kobiety, która patrzy w dół, z częścią twarzy prześwietloną jasnym światłem, a resztą w cieniu, ubrana w odzież we wzór przypominający lamparta

Czarno-białe zdjęcie przedstawia opuszczony, zaniedbany pokój z piętrowym łóżkiem, kryształowym żyrandolem i osobą ubraną w długie futro stojącą w centralnej części kadru.

Na słabo oświetlonym zdjęciu widać trzy postacie siedzące na łóżku lub kanapie, z których jedna, w jasnoniebieskiej bluzie, pali papierosa i patrzy wprost na aparat, a dwie pozostałe, za nią, mają na twarzach charakterystyczny, przypominający lalki lub maski makijaż, nadający im nieco upiorny wygląd.

Zdjęcie przedstawia ptaka, prawdopodobnie mewę, widzianego z góry na ciemnym podłożu, obok powalonego drzewa

Obraz przedstawia osobę stojącą samotnie na zaśnieżonym lub pokrytym szronem terenie, prawdopodobnie w parku lub na otwartej przestrzeni, w bardzo mglisty lub zamglony dzień. Dominują stonowane, zielonkawe i szare odcienie

Zdjęcie przedstawia osobę stojącą tyłem do obiektywu w ciemnym otoczeniu, prawdopodobnie w nocy, z rękami uniesionymi nad głową i złączonymi, co sugeruje pozycję jogi lub medytacji.

Obraz przedstawia sylwetkę osoby w lesie lub na otwartej przestrzeni, zniekształconą i w podczerwieni.

Zdjęcie przedstawia osobę siedzącą na belach siana przed dużym, tradycyjnym dywanem wiszącym na ścianie

Zbliżenie ukazuje parę szeroko otwartych, niebieskich oczu i zmarszczone czoło osoby w bardzo słabym, mrocznym oświetleniu, co sugeruje intensywny strach lub niepokój

Na zdjęciu widać małe, ciemne zwierzę na rozległym, zaśnieżonym terenie, prawdopodobnie w górach lub na otwartym, mroźnym krajobrazie.

Obraz przedstawia pojedyncze, opuszczone krzesło stojące na trawiastym terenie, otoczone ciemnym, gęstym lasem lub zaroślami. Całość utrzymana jest w mrocznej, nastrojowej kolorystyce, co nadaje scenie tajemniczego i melancholijnego charakteru.

 

 

 

________________________

 

 

________________________

 

 

 

Patronite