Moja praktyka koncentruje się na analizie struktur władzy, pracy i dyscypliny. Interesuje mnie to, w jaki sposób przestrzeń społeczno-kulturowa materializuje hierarchię. W twórczości często odnoszę się do przedmiotów, rytuałów i systemów kontroli, które porządkują życie w rytm obowiązku i ulgi.
Motywami, które często pojawiają się w moich pracach, są klucze, porzucone papiery, książki, buty oraz jabłka. Te ostatnie są dla mnie kulturowym symbolem przerwy od pracy, co w pewien sposób również strukturyzuje rytm dnia. Lubię pracę z metalem, tworząc formy inspirowane ogrodzeniami i ozdobami. Często wykorzystuję także stare klucze, które odnoszą się do porządku i organizacji. Powstają również prace przestrzenne, których symbolika i elementy są tożsame z motywami obecnymi na obrazach; pojawiają się w nich metalowe owoce, kojarzące się z resentymentem i zawiścią.
Od niedawna rozwijam nową technikę malarską, której proces składa się z kilku etapów – od szkicu wykonanego czerwoną kredką na surowym płótnie, przez malowanie rozcieńczoną farbą lub barwnikiem, wymywanie, aż po powrót do rysunku kredkami i pastelami olejnymi. Powstałe w ten sposób obrazy mają w sobie coś z tkaniny i często są w ten sposób prezentowane. Zdarza mi się obszywać je frędzlami lub zawieszać w przestrzeni, podkreślając ich miękkość i materialność.
Klaudia Figura (ur. 2000) – artystka tworząca w obszarze malarstwa, rzeźby i instalacji. Jej prace w nostalgiczny sposób eksplorują doświadczenia dorastania na przełomie mileniów i życia na peryferiach. Łączy analizę procesów społecznych i przemian kulturowych z baśniowym ujęciem codziennych tematów. Absolwentka Uniwersytetu Artystycznego w Poznaniu. Prezentowała prace m.in. w Rondzie Sztuki, BWA Warszawa, galerii Turnus, The Tiger Room, galerii Labirynt, Holešovickiej Šachcie. Brała udział w wystawie „Near Dark 2" w galerii Łęctwo, wyróżnionej nagrodą specjalną Fundacji ING na Warsaw Gallery Weekend 2024. Reprezentowana przez galerię Łęctwo.
______________
______________
